Η εξομολόγηση του blogger

Ο ιστολογιστής εξομολογείται

Αναγνώστες μας, καλημέρα σας!(ή καλησπέρα) Μας λείψατε! Θα σας ενημερώσουμε σήμερα για την πορεία της ιστοσελίδας μας. Κάποιοι από εσάς παρατήρησαν ότι έχει περάσει πάνω από μήνας από τότε που δημοσιεύτηκε το τελευταίο άρθρο. Αυτό είναι γεγονός και θα ξεκινήσουμε με απολογητική διάθεση. Σαν πρώτη παρατήρηση, θα σας παρακαλέσουμε να δεχθείτε ότι το πόνημα αυτό δεν είναι βιοποριστικό και γι αυτό δεν μας είναι απαραίτητο να μαχόμαστε για την επιβίωση μας γράφοντας άρθρα. Αυτό μας δίνει την πολυτέλεια να αρθρογραφούμε μόνο όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε κάτι πραγματικά να πούμε. Πότε δεν γράψαμε έστω και μερικές λέξεις σκεπτόμενοι ότι αυτές οι λέξεις θα πληρώσουν το ψωμί στο μεσημεριανό μας γεύμα. Συγκρατήστε, αν θέλετε, αυτή την δήλωση απλά σαν μια πραγματικότητα, δεν ισχυριζόμαστε ότι το να γράφει κάποιος για βιοπορισμό είναι κακό, ούτε ότι ο τρόπος που έχουμε επιλέξει να γράφουμε είναι άμοιρος δεσμεύσεων και περιορισμών. Να σημειώσουμε κάτι ακόμη, πριν προχωρήσουμε. Στην συνέχεια του άρθρου, ο συγγραφέας του θα περάσει στο πρώτο ενικό πρόσωπο, παραμερίζοντας για λίγο την αστική ευγένεια, που τού έχει εμφυσήσει η διαπαιδαγώγηση και η κλασσική του παιδεία. Σήμερα έχω διάθεση να σας μιλήσω λίγο πιο ελεύθερα, λίγο πιο προσωπικά. Μπορείτε να φανταστείτε ότι είμαστε μια παρέα που συζητάει γύρω από ένα τραπέζι, με καλό φαγητό, κρασί και εύθυμη διάθεση. Τότε που ανοίγουμε λίγο τις περίκλειστες από κανόνες ψυχές μας και αφήνουμε ιδέες και λέξεις ζωντανές να εξωτερικευτούν, να γίνουν ενέργεια μέσα στην παρέα και να αλληλεπιδράσουν.

Φθηνές πτήσεις – Low fare flights calendar

Η σχέση μου λοιπόν με την συγγραφή είναι κάτι σαν μια άστατη ερωτική σχέση, μια σχέση που ξεκινάει από την εφηβεία για τον γράφοντα και είναι άγνωστο πότε θα τελειώσει. Αλλά δεν έχει εξελιχθεί ποτέ σε μια μόνιμη συμβίωση ή ακόμα περισσότερο σε ένα γάμο. Αντίθετα υπάρχουν συχνές και περιπαθείς συνευρέσεις, κάποτε πολύ έντονες, και μετά μεγάλα κενά. Τότε τα συναισθήματα ατονούν, κάπου ανάμεσα στην σκληρή καθημερινότητα, ώσπου να ξεκινήσει πάλι ένας κύκλος εξιδανίκευσης. Ο πόθος για το ερωτικό μου…αντικείμενο της συγγραφής επανέρχεται τότε σα μια δυνατή επιθυμία. Μοιάζει κάπως σαν τον πόθο που νιώθουν δύο εραστές που βρίσκονται μακριά και η επιθυμία τους να συναντηθούν δεν μπορεί πραγματοποιηθεί.

 

Η θέλησή μου για συγγραφή ξεκινάει συνήθως από μια εσωτερική ροή σκέψεων που γίνονται πάρα πολλές και μπερδεμένες συχνά, σαν ένα κουβάρι γεμάτο κόμπους. Στην συνέχεια εμφανίζονται ψυχοσωματικά σημάδια, όπως για παράδειγμα μια αίσθηση κινητικότητας ή “φαγούρας” στα ακροδάχτυλα των χεριών μου. Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή αναρωτήθηκα μήπως όλα αυτά είναι μια νόσος, αλλά η… πεζή πραγματικότητα είναι ότι τα “συμπτώματα” εξαφανίζονται, όταν βρεθώ μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου, με τον κέρσορα να αναβοσβήνει ρυθμικά, όταν αρχίσει η πρώτη σωματική επαφή με το πληκτρολόγιο, το πρώτο κλικ. Τότε συγκεντρώνομαι στο κείμενό μου και το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται κάπου βαθειά, στις μυστηριώδεις διεργασίες των εγκεφαλικών μου κυττάρων. Από εκείνη την στιγμή αρχίζω να γράφω γρήγορα, όντως γνώστης του τυφλού συστήματος πληκτρολόγησης, που έμαθα μόνος μου από ένα οδηγό στα φοιτητικά μου χρόνια.

Τί κάνει λοιπόν ένας blogger όταν η ιστοσελίδα του σιωπά; Να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι blogger. Είμαι και κάπως μοναχικός τύπος, δεν αποζητώ συχνά την συντροφιά των..ομοιοπαθών, είναι γεγονός. Μπορώ όμως να σας απαντήσω για μένα προσωπικά. Κατ’ αρχήν έχω μια κανονική δουλειά, είμαι ανάμεσα στους τυχερούς αυτής της χώρας που κράτησαν τη δουλειά τους, έστω και με πετσοκομμένες αμοιβές. Έχω και άλλες οικογενειακές υποχρεώσεις που μου ξοδεύουν χρόνο, όπως πολλοί από εμάς. Έπειτα είναι το σύστημα εργασίας που χρησιμοποιώ. Θα το χαρακτήριζα “καθετοποιημένο”, δανειζόμενος τον όρο από τις οικονομικές θεωρίες. Στην περίπτωσή μου αυτό σημαίνει ότι κάθε πτυχή της ιστοσελίδας μου, κάθε φάση της ανάπτυξής, ενημέρωσης και παραμετροποίησης ελέγχεται από εμένα και μόνο. Κάποιοι φίλοι που με ξέρουν καλά επισημαίνουν ότι αυτό είναι ένα λάθος, καθώς μου αφαιρεί πολύτιμο συγγραφικό χρόνο. Πράγματι αυτό ισχύει ως ένα βαθμό. Αν το αντιμετώπιζα από την οικονομική σκοπιά, δεν θα ήταν πρόβλημα να πληρώσω έναν ειδικό, για να μου συντηρεί και να μου αναβαθμίζει το λογισμικό. Κάπου εδώ όμως εισέρχεται το πάθος μου για τους υπολογιστές και την τεχνολογία των δικτύων. Έχω ξοδέψει χρόνο και ενέργεια παλεύοντας με ακατάληπτους κώδικες, μυστηριώδεις κονσόλες εντολών, υπολογιστές που προσπαθώ να δαμάσω τις ιδιορρυθμίες τους για να τους κάνω να δουλεύουν προς όφελός μου. Τί έχω κερδίσει στο μεταξύ; Νομίζω αρκετά. Κατ’ αρχήν ένα δυνατό workflow. Έχω έλεγχο πάνω στο αποτέλεσμα, μπορώ να αντιδράω στις κρίσεις που παρουσιάζονται στον χαοτικό και εξεζητημένο (σύνθετο) κόσμο των υπολογιστικών συστημάτων.

Έπειτα είναι η δύναμη της γνώσης που κάνει φθηνότερη όλη αυτή την παραγωγική διαδικασία. Ο συνδυασμός της γνώσης και της χρήσης συστημάτων ανοιχτού λογισμικού μου επιτρέπει πλέον να διατηρώ ένα δυνατό υπολογιστικό σύστημα κάνοντας οικονομίες κλίμακας. Το άρθρο αυτό, για παράδειγμα, γράφεται σε ένα υπολογιστή δεκαετίας, που θα υπέφερε πολύ ή δεν θα λειτουργούσε, αν χρησιμοποιούσα τα Windows 10 και την εμπορική πλατφόρμα του Microsoft Office. Αντίθετα με την χρήση του Ubuntu 16.04 και με ένα προσεκτικά επιλεγμένο σετ δωρεάν, ανοιχτού κώδικα, εφαρμογών έχει μετατραπεί σε ένα πανίσχυρο και σταθερό σταθμό εργασίας με όλα τα καλούδια και τις ευκολίες της εποχής μας. Χρειάστηκε μια ολόκληρη εβδομάδα καθημερινής 4ωρης απασχόλησης για να τον φέρω στο επιθυμητό σημείο. Τώρα όμως είναι ένα εργαλείο που μου δίνει πίσω δυνατότητες και λύσεις, σε αντάλλαγμα του χρόνου που του αφιέρωσα. Σταθερότητα, επεκτασιμότητα και φτηνή συντήρηση λογισμικού είναι επίσης τα πλεονεκτήματα στην πλευρά του server. Απολαμβάνω πλέον ένα συμβατό και ομοιογενές περιβάλλον εργασίας, από το τερματικό του desktop μέχρι τον server που δουλεύει ακούραστα κάπου σε μια γωνιά της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Είναι ένα όνειρο, που το αντιλαμβάνονται ίσως καλύτερα οι μύστες, ένα όνειρο που από παλιά προσπαθούσα να υλοποιήσω.  Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.

Κι άλλες λεπτομέρειες ρυθμίστηκαν αυτή την περίοδο. Οριστικοποίησα κάποιες επιλογές σχετικά με προγράμματα που επιθυμούσα να εντάξω στην καθημερινότητά μου. Ένα παράδειγμα είναι ο FocusWriter,  ικανός  distraction free και cross platform επεξεργαστής κειμένου, πολύ κατάλληλος για μικρής έκτασης κείμενα. Αλλά μην σας κουράσω περισσότερο. Να σχολιάσω μόνο ότι όλη αυτή η αφανής δουλειά, θα έχει θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα της υπηρεσίας που σας παρέχεται. Θα ωφεληθείτε με μια καλύτερη ιστοσελίδα, με καλύτερα άρθρα, με πρόσθετες δυνατότητες. Μακάρι να διατηρήσω τον ενθουσιασμό μου, την θέλησή μου να σας παρέχω καλά κείμενα, που να μπορούν να διαβάζονται λέξη λέξη, να έχουν καλή δομή, κείμενα με οξύνοια και χιούμορ . Κείμενα χωρίς μισαλλοδοξία, αλλά γεμάτα με πάθος και επιχειρήματα. Βοηθήστε με κι εσείς αν θέλετε, υπάρχουν τρόποι. Δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό, φυσικά. Ακόμα κι έτσι, θα κάνω ότι μπορώ για να περάσουμε καλά εδώ, στο Tales.gr

Κλείνοντας επιθυμώ να ευχαριστήσω ανθρώπους αφανείς, με γνώση και πάθος, που με βοήθησαν πολλές φορές χωρίς αμοιβή και υστεροβουλία, στον δύσκολο αυτό ταξίδι μου στον κόσμο των υπολογιστών. Τι θα έκανα χωρίς αυτούς, αλήθεια, πόσο χρόνο θα έχανα, αναλογίζομαι. Φροντίστε τους φίλους σας, προτείνω. Είναι πολύτιμοι.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι

Ο ιστολογιστής

(χμμμ ιστολογιστής; Κε Μπαμπινιώτη; Κάτι; Αναμένουμε οδηγίες…)

https://goo.gl/zwTsr1

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.