Danke schön Herr Schäuble!

 

schaubleΝόμιζα ότι είχες αποσυρθεί πια από τις σκέψεις μου κε Τάκη, μια πραγματικότητα λυτρωτική για μένα, καθώς με στεναχωρούσε η παραίτησή σου, ή αίσθηση της ήττας που μου μετέδιδε η ύπαρξή σου. Φίλοι αγαπημένοι όμως μου ζήτησαν να τα ξαναπούμε με αφορμή τις τρέχουσες εξελίξεις και αισθάνθηκα να με τιμά η παράκλησή τους, εμένα, τον …γράφοντα. 😛
Ας προχωρήσουμε όμως..

Η εξέλιξη λοιπόν του Ελληνικού προβλήματος κορυφώθηκε το παρόν καλοκαίρι του 2015, ακριβώς όπως το είχαμε προβλέψει από τον Απρίλιο. Όπως και όλες οι προηγούμενες της τελευταίας πενταετίας, η σημερινή ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε κι αυτή εγκλωβισμένη στην παγίδα της ατέρμονης διαπραγμάτευσης με τους εταίρους – δανειστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα ολόκληρο πεντάμηνο καταναλώθηκε με βυζαντινισμούς και δημιουργικές…ασάφειες. Στο μεταξύ η ζωή συνεχιζόταν σα να μην τρέχει τίποτα στην Ελλάδα και η Ελληνική κυβέρνηση ελάχιστα ασχολήθηκε με το εσωτερικό της μέτωπο. Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο λάθος τής  συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Πίσω όμως από την παρατεταμένη αυτή διελκυστίνδα, κρύβεται η αναποφασιστικότητα του νεαρού Έλληνα πρωθυπουργού για την κατεύθυνση που θα έπρεπε να πάρει η διακυβέρνησή του. Του πήρε 5 μήνες να αποδεχθεί ότι ένα μέρος μόνο από τις αποφάσεις για την χώρα λαμβάνονται στην Αθήνα ενώ οι σοβαρότερες εντολές εκπορεύονται από τις μεγάλες καπιταλιστικές μητροπόλεις. Πιθανόν στη καθυστέρηση αυτή συνέβαλε και η ιδιόρρυθμη προσωπικότητα του υπουργού των Οικονομικών, o ο οποίος έχει την ευθύνη ότι άφησε τη χώρα χωρίς μετρητά. Όλοι θυμόμαστε τις προεκλογικές και μετεκλογικές δηλώσεις του ότι δεν χρειαζόμαστε τις δόσεις…

 ο γερμανός υπουργός των Οικονομικών είναι από τους θερμούς υποστηρικτές της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, όπως και πολλοί Έλληνες αριστεροί, από διαφορετική φυσικά οπτική

Στην βαθύτερη όμως ανάλυση των περιστάσεων, δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε την δέσμευση του πρωθυπουργού στις προεκλογικές του υποσχέσεις. Η αντιμνημονιακή ρητορική οδήγησε τον κο Τσίπρα νεότατο στην πρωθυπουργία, ταυτόχρονα όμως έθεσε το αντιμνημονιακό μπλοκ προ των ευθυνών του. Από τις πλατείες των αγανακτισμένων ως τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ο ιστορικός χρόνος είναι μόνο μια στιγμή. Όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος η αναρρίχηση στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει και με τους σχεδιασμούς της βορειοευρωπαϊκής ελίτ. Με την ευκολία της εκ των υστέρων ανάλυσης μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε ότι με το προσεκτικό “σπρώξιμο” από την Τρόικα αφέθηκε να γλυστρήσει το αντιμνημονιακό μέτωπο στην εξουσία. Ο τρόπος που το πέτυχε αυτό ήταν με το να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια της προηγούμενης κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά. Η μέθοδός είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιήθηκε ενάντια στην σημερινή μας κυβέρνηση· διαπραγματεύσεις και συνεχής προβολή νέων προαπαιτούμενων κάθε φορά που ο έρμος κος Σαμαράς πίστευε ότι θα έπαιρνε μια καινούρια δόση. Ίσως να ευσταθεί ο ισχυρισμός πως ο μισητός στην Ελλάδα Herr Schäuble κρύβεται πίσω από τους σκοτεινούς αυτούς σχεδιασμούς.Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί να ευνοήσει στην πορεία του προς την εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ. Η απάντηση είναι ότι δεν θέλει να ξοδεύει τα λεφτά του με τρόπο που δεν εγκρίνει ο ίδιος. Έρχεται από ένα συντηρητικό κόμμα που πιστεύει στο μικρό κράτος και στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ανήκει σε μια κυβερνητική συμμαχία μαζί με μερικούς από τους σκληρότερους συντηρητικούς πολιτικούς της Ευρώπης, όπως είναι οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές. Η αυτοπεποίθησή του είναι ισχυρή καθώς διαχειρίζεται το κραταιό Γερμανικό θησαυροφυλάκιο και είναι αποφασισμένος να λογαριαστεί ανοιχτά με τους διαφωνούντες, με μια καθαρά Γερμανική επιμονή. Τέλος τέλος ο γερμανός υπουργός των Οικονομικών είναι από τους θερμούς υποστηρικτές της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, όπως και πολλοί Έλληνες αριστεροί, από διαφορετική φυσικά οπτική.
Ναι, καλά το καταλάβατε, οι συνεχείς επιθέσεις του Herr Schäuble  δεν είναι παρά το Βορειοευρωπαϊκό blame game, που με την οξύτητά του βοήθησε τα μέγιστα στην άνοδο της αριστεράς στην εξουσία. Στο οποίο παιγνίδι προσπάθησε να αντιτάξει τα δικά του Chiken games ο κος Βαρουφάκης. Η έξωσή του ακριβώς τη στιγμή του υποτιθέμενου θριάμβου, αμέσως μετά το πρόσφατο δημοψήφισμά , αποδεικνύει κατά τη γνώμη μας την αποτυχία της στρατηγικής του. Αποδεικνύει επίσης ότι ο κος Τσίπρας έχει χιούμορ, καθώς ο λαλίστατος υπουργός του είχε δεσμευτεί να παραιτηθεί αν επικρατήσει το ΝΑΙ. Ο λαός ψήφισε ΟΧΙ αλλά ο υπουργός παραιτήθηκε τελικά… 😛 O Herr Schäuble είχε όπως φαίνεται  τη δύναμη και την συγκρότηση να επιβάλλει τις απόψεις του. Ο κος Τσίπρας από την άλλη μεριά έχει το πολύ μεγάλο άγχος να διαχειρισθεί την τρέχουσα πολύ σκληρή πραγματικότητα στο εσωτερικό μέτωπο. Το άγχος είναι έκδηλο ακόμα και στην γλώσσα του σώματος του νεαρού πρωθυπουργού, καθώς υπομονετικά, είναι αλήθεια, ανέχεται τις “σφαλιάρες” που πέφτουν βροχή από το Ευρωπαϊκό κατεστημένο και όχι μόνο. Ξαναδείτε αν θέλετε την πρόσφατη ομιλία του στο συνήθως υπναλέο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Το ζωντάνεψε, είναι αλήθεια,αλλά…

 

Έτσι φτάσαμε στα capital controls και στο μέγιστο βαθμό του εκβιασμού που μπορεί να υποστεί ένα σύγχρονο κράτος σε καιρό ειρήνης. Την οικονομική ασφυξία. Οι κλειστές τράπεζες είναι μια υπόμνηση στον καθένα από μας της νέας εποχής που έρχεται και στην οποία πρέπει να τοποθετηθούμε. Το ορμητικό ποτάμι του οποίου θέλει να ηγηθεί ο κος Τσίπρας για να σαρώσει τις νοεφιλελεύθερες πολιτικές,  δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Η χώρα μετατρέπεται γοργά σε μια χώρα ηλικιωμένων με άδειο πορτοφόλι μάλιστα. Οι λιγοστοί νέοι μας θα έπρεπε να δουλεύουν “υπερωρία” αυτή τη στιγμή για να παράγουν το προϊόν που είναι απαραίτητο για να συντηρηθεί η μικρή μας χώρα με την ένδοξη ιστορία. Αντί γι αυτό κάθονται άνεργοι και άφραγκοι στις καφετέριες πίνοντας κανένα freddo cappuccino με ευρώ από την σύνταξη του παππού. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως χρηματοδότηση, ιδέες και καινοτομίες για να επιβιώσει. Και μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση μας προσφέρει χρηματοδότηση, με τους γνωστούς όρους φυσικά.

 

Με αυτή την προσέγγιση λοιπόν, εύκολα εξηγούνται οι πολιτικές “πιρουέτες” του κου Τσίπρα. Ο  σχεδιασμός του αποσκοπεί  να τού δοθεί ο κρίσιμος χώρος και χρόνος για να “αναπνεύσει” και μαζί μ’ αυτόν η πατρίδα μας. Η παρτίδα σε αυτό το ιδιότυπο ευρωπαϊκό πόκερ έχει ανοιχτά πια όλα τα χαρτιά. Η ανάγνωσή της λέει πως η ελληνική κυβέρνηση θα προικοδοτηθεί με περίπου 50 δις ευρώ, αναδεικνυόμενη με διαφορά στην σύγχρονη Πίθο των Δαναϊδων της Ευρωζώνης. Ο καλός μας άνθρωπος που θα πληρώσει τον λογαριασμό θα είναι όπως καλά καταλαβαίνετε ο πολύς Herr Schäuble. Που ίσως τελικά αναδειχθεί στον καλύτερο φίλο του αντιμνημονιακού πρωθυπουργού μας. Ο Herr Schäuble έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να σπείρει τον τρόμο στην Ευρώπη με την σκληρή ρητορική του. Οι φόβοι αυτοί τώρα άρχισαν να εκδηλώνονται μπροστά στο πραγματικό ενδεχόμενο ενός Grexit. Πάνω σε αυτό τον , ανομολόγητο μπροστά στα Media, τρόμο των Ευρωπαϊκών χωρών, έχτισε την άμυνά του ο κος Τσίπρας. Το παιχνίδι πιθανότατα θα το κερδίσει. Και τότε θα βρεθεί μποστά στο επόμενο δίλημμα, πως δηλαδή θα περάσει τις νεοφιλεύθερες μεταρυθμίσεις στην ελαφρώς ανατολίτικη επικράτειά του. Σε αντίθεση με πολλά προγνωστικά μπορεί και να το καταφέρει αν βρει το σθένος και αποφασίσει να κυβερνήσει πραγματικά τη χώρα, χωρίς προχειρότητες. Όσο για το αντιμνημονιακό μέτωπο να σας θυμίσω ότι και το 1981 της Αλλαγής τούς στέλναμε όλους στο διάολο με μουσική υπόκρουση του Μίκη Θεοδωράκη. Αργότερα όμως τους παρακαλούσαμε να μείνουν.  Μην χαθούν κι οι θέσεις εργασίας στις βάσεις επειδή στο τσακίρ κέφι είπαμε και μερικά χαζά.  Έτσι ήταν πάντα η Ψωροκώσταινα κε Τάκη μας. Γι αυτό πιστεύω ότι δεν θα τολμήσει τελικά το πέρασμα στη δραχμή. Μη μου επαναλάβεις άλλα αντιμνημονιακά τσιτάτα κε Τάκη, σε παρακαλώ. Χόρτασα πια, πέντε χρόνια τώρα.
The blame game is over. Danke schön Herr Schäuble.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.