Ο Κόναν, η Κιμμερία και ο Βλαδίμηρος

conan-the-barbarianΚάποτε, στο μακρινό παρελθόν, έζησε ένας ήρωας δυνατός βίαιος και κυκλοθυμικός. Ταξίδεψε πολύ και απέκτησε φήμη και δόξα για τις ανδραγαθίες του. Στο τέλος της ιστορίας έγινε μεγάλος βασιλιάς, αλλά αυτή η ιστορία δεν έχει ακόμα ειπωθεί. 🙂

Ο ήρωάς μας ονομαζόταν Κόναν ο Βάρβαρος και η χώρα από την οποία καταγόταν ήταν η μυθική Κιμμερία. Μυθική; Χμμμ, όχι και τόσο. Στην πραγματικότητα οι ιστορικές πηγές τοποθετούν την Κιμμερία στην σημερινή Κριμαία. Εκεί ζούσε μια άγρια φυλή, οι Κιμμέριοι, μέχρι που τους εκδίωξαν οι Σκύθες, λαός που λέγεται πως καταγόταν από τα Ιρανικά υψίπεδα. Όλα αυτά συνέβησαν πολύ παλιά, τότε που γράφτηκαν τα Ομηρικά έπη. Αργότερα εμφανίστηκαν και Έλληνες εποικιστές, κατά τον 5ο Π.Χ αιώνα. Η χερσόνησος βρισκόταν κάτω από την ελληνική και έπειτα ρωμαϊκή επιρροή μέχρι και το τέλος της αρχαϊκής εποχής. Έπειτα, στα σκοτεινά χρόνια της μετάβασης από τον αρχαίο κόσμο προς τον μεσαίωνα, δέχθηκε σωρεία επιδρομών και καταλήφθηκε από πολλούς λαούς. Τότε εμφανίστηκαν και οι Τάταροι της Κριμαίας, που είναι ένας παλιός τουρικός λαός, που αναμίχθηκε με άλλους λαούς της περιοχής. Κατά τον 10ο αιώνα στην χερσόνησο επικράτησαν για πρώτη φορά στην ιστορία της οι ρωσικοί λαοί από το κράτος των Ρως, που τότε είχε πρωτεύουσα το Κίεβο. Οι λαοί αυτοί ήταν κυρίως σλάβοι, αν και κυβερνήθηκαν αρχικά από μια σκληροτράχηλη σκανδιναβική φυλή που εποίκισε την Ουκρανία προερχόμενη από την Σουηδία και την βόρεια Βαλτική. Στην βυζαντινή ιστοριογραφία αναφέρονται ως Βάρραγοι και υπήρξαν επίλεκτοι μισθοφόροι του Βασίλειου Β´, του επονομαζόμενου και Βουλγαροκτόνου. Τότε άρχισε και ο εκχριστιανισμός των Ρως(Ρώσων), που ξεκίνησε με ένα συνοικέσιο. Η αδερφή του αυτοκράτορα Άννα, έπειτα από διάφορα παζάρια, παντρεύτηκε τελικά τον Ρώσο ηγεμόνα Βλαδίμηρο.

Η ιστορία συνεχίστηκε σ αυτό το μοτίβο πλέον, τουρκικά – μογγολικά φύλα συγκρούονταν τους επόμενους αιώνες με τα σλαβικά για την κυριαρχία στην χερσόνησο. Κάπου στον 13 αιώνα, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, εμφανίστηκαν επίσης και Γενουάτες έμποροι. Αργότερα οι μουσουλμάνοι Τάταροι της Κριμαίας δημιούργησαν ένα δικό τους βασίλειο, ένα χανάτο. Το χανάτο αυτό με αρχηγό τον μεγάλο Χάνο (Han) της Κριμαίας, ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από ένα απόγονο του Τζένγκινς Χαν. Επιβίωσε για τρεις αιώνες και ήταν συμμαχικό κράτος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η ενδυνάμωση όμως της Ρωσικής αυτοκρατορίας και η ταυτόχρονη αποδυνάμωση της Οθωμανικής, οδήγησαν στην παρακμή του Χανάτου και στην τελική διάλυσή του. Ο ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1768-1774 κατέληξε στην ήττα των Οθωμανών και στην περίφημη συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Στην συνθήκη αυτή περιλαμβανόταν και η ανεξαρτησία της χερσονήσου της Κριμαίας, ανεξαρτησία που δεν κράτησε για πολύ καθώς η Μεγάλη Αικατερίνη, αυτοκράτειρα της Ρωσίας, προσάρτησε το 1783 την χερσόνησο στην Ρωσική Αυτοκρατορία.

Έναν αιώνα αργότερα η πολύπαθη χερσόνησος έγινε πεδίο ενός ακόμα Ρωσοτουρκικού πολέμου που μετατράπηκε σε διεθνή. Αυτή τη φορά οι Αγγλογάλλοι συμμάχησαν με τον Σουλτάνο και επιτέθηκαν στην Ρωσική Αυτοκρατορία, με αφορμή αντικρουόμενα συμφέροντα γύρω από το “Ανατολικό ζήτημα”. Ανατολικό ζήτημα εννούσαν τότε τον τεμαχισμό και την εκμαίευση προνομίων από την ασθμαίνουσα Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο πόλεμος της Κριμαίας όπως ονομάστηκε (1853-1856) ήταν μια σημαντική σύρραξη του 19ου αιώνα, καθώς σε αυτήν δοκιμάστηκαν νέες τεχνολογίες πολέμου ενώ για πρώτη φορά εφαρμόστηκαν και νοσηλευτικές πρακτικές, που θεωρήθηκαν η έναρξη του νοσηλευτικού επαγγέλματος κατά την σύγχρονη εποχή.
Τελικά έπειτα από 3 χρονια συγκρούσεων όλα έληξαν με μια συμβιβαστική λύση. Με λίγα λόγια, η ρωσική διπλωματία που οραματιζόταν την πλήρη έξωση των Τούρκων από την Ευρώπη, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες που είχε βιαίως καταλάβει. Να σημειώσουμε εδώ ότι η σπίθα της Ελληνικής επανάστασης άναψε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες λίγα δεκαετίες αργότερα…

Αλλά η Κριμαία έζησε ακόμη ένα πόλεμο, στις αρχές του 20 αιώνα αυτή τη φορά. Όλα ξεκίνησαν με την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917. Οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν τα χειμερινά ανάκτορα στην Αγία Πετρούπολη και αποφάσισαν να αποσυρθούν από τα πεδία των μαχών του Ά Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μια από τις βασικές υποσχέσεις τους άλλωστε τα προηγούμενα σκληρά για την Ρωσία χρόνια. Για να το πετύχει αυτό ένας άλλος Βλαδίμηρος, ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ (Λένιν) σύνηψε με την Γερμανία την συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ, στην οποία μεταξύ άλλων προβλεπόταν η ίδρυση ανεξάρτητου Ουκρανικού κράτους. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ουκρανία, η γενέθλια γη του Ρωσικού Έθνους, αποσχίστηκε από την Ρωσία και αυτό θεωρήθηκε προδοσία από τους Ρώσους εθνικιστές που οργάνωσαν την Λευκή αντεπανάσταση. Η Ρωσία και η Ουκρανία έζησαν ένα πολύ αιματηρό εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους Λευκούς και στους Κόκκινους. Ενεπλάκησαν και οι πώην σύμμαχοι Αγγλογάλλοι που έστειλαν εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία για να βοηθήσουν στην κατάπνιξη της νεαρής ακόμα μπολσεβίκικης επανάστασης. Κάπου εκεί εμπλέκεται και η Ελλάδα με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο εθνάρχης που ήταν πιστός σύμαχος της Αντάτ,(Αγγλογάλλοι) αποφάσισε την συμμετοχή Ελληνικών ταγμάτων στην Ουκρανική εκστρατεία. Η έκβαση της εκστρατείας ήταν ατυχής, καθώς οι Μπολσεβίκοι κατάφεραν να διασπάσουν τις συμμαχικές δυνάμεις και να τις εκδιώξουν οριστικά από την χερσόνησο της Κριμαίας. Η εκστρατεία αυτή είχε πολλές δυσμενείς συνέπειες για τους Ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής, που συμβίωναν από αιώνες με τους ντόπιους. Αλλά πιο μεγάλη ακόμα ήταν η ζημιά για τις παραδοσιακά καλές σχέσεις των Ελλήνων με την Ρωσία. Το νεαρό κομμουνιστικό κράτος αναζήτησε νέα στηρίγματα, προσπαθώντας να επιβιώσει σε πολύ εχθρικό περιβάλλον. Και ένας πονηρός στρατηγός από την Ανατολία έδειξε κατανόηση στο πρόβλημα τους. Ονομαζόταν Κεμάλ Ατατούρκ και το 1921 συναπτει Τουρκοσοβιετικό σύμφωνο φιλίας με τους Μπολσεβίκους. Αυτή ήταν μια κίνηση ματ στην σκακιέρα της Μικράς Ασίας, μιας και άλλαξε άρδην τις ισορροπίες που προσπαθούσε να διαμορφώσει η συνθήκη των Σεβρών. Για τους Έλληνες της Μικράς Ασίας άρχιζε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος μιας ιστορίας 3000 ετών.

Ας γυρίσουμε όμως στην χερσόνησο της Κριμαίας. Μήπως έχετε ακούσει για την συμφωνία της Γιάλτας; Με την συμφωνία αυτή μοιράστηκε ο κόσμος σε σφαίρες επιρροής μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας, στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γιάλτα είναι ένα από τα πιο γνωστά κέντρα αναψυχής και τουρισμού της Κριμαίας. Λίγο αργότερα, με εντολή του Νικήτα Χρουτσώφ, που ήταν Ουκρανός, η Κριμαία προσαρτήθηκε στην Ουκρανία, η οποία είχε προσαρτηθεί και πάλι στην Σοβιετική Ένωση μετά τη νίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έμοιαζε με μια απλή διοικητική πράξη μέσα στην αχανή ΕΣΣΔ, που δεν είχε κανένα ουσιαστικό αντίκρυσμα. Στην Σοβιετική Ένωση μία εξουσία είχε πραγματική σημασία και αυτή ήταν η εξουσία του Κομουνιστικού Κόμματος.

Φτάσαμε πια στην σύγχρονη εποχή και συγκεκριμένα στην ταραγμένη για την περιοχή δεκαετία του 90. Η Σοβιετική Ένωση έχει παρακμάσει και τελικά διαλύεται. Η Ουκρανία γίνεται ανεξάρτητο κράτος και μέρος της επικράτειάς της είναι και η χερσόνησος της Κριμαίας. Η μετασοβιετική Ρωσία προσπαθεί να επιβιώσει στην καινούρια εποχή και ο Ρωσικός εθνικισμός έχει ενισχυθεί στην προσπάθεια αυτή. Στην ηγεσία της αχανούς χώρας με τους άφθονους φυσικούς πόρους βρίσκεται για χρόνια άλλος ένας Βλαδίμηρος, ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Είναι ένας κανονικός “πατερούλης”, ηγέτης από αυτούς που η Ρωσική παράδοση ξέρει να παράγει, με μια μοντέρνα επίφαση για τα media. Η σύγxρονη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρεί ήδη πάρα πολύ μεγάλη παραχώρηση το πέρασμα του Ουκρανικού κράτους στην “δυτική” σφαίρα επιρροής. Η ίδια η Ουκρανία, που δεν διαθέτει την αφθονία των φυσικών πόρων της Ρωσίας, δέχεται φιλικά χτυπήματα στην πλάτη από τους καινούριους Δυτικούς φίλους και πασχίζει να επιβιώσει δημιουργώντας έναν ουκρανικό εθνικό μύθο. Ο οποίος όμως δεν είναι και πολύ πειστικός καθώς έχει αποτύχει να γεμίσει τα..στομάχια των “πιστών”.

Το άρθρο τελειώνει κάπου εδώ και ελπίζω να βοηθήσαμε στην κατανόηση του σύγχρονου Ουκρανικού προβλήματος. Είναι παραπάνω από βέβαιο ότι η Ρωσία δεν πρόκειται ποτέ να αποχωρήσει από την χερσόνησο της Κριμαίας. Είναι το λιμάνι της στην Μεσόγειο, η γη που βρίσκονται οι βίλες της άρχουσας τάξης της, οι παραλίες που πήγαινε πάντα για τις καλοκαιρινές του διακοπές ο Ρωσικός λαός. Η Ρωσία δεν θα σταματήσει να αναμιγνύεται ούτε στα τεκταινόμενα της Ουκρανίας όσα κολλητιλίκια κι αν κάνουν οι μαθητευόμενοι μάγοι του Κίεβου με τους φίλους τους, Αμερικανούς και Ευρωπαίους. Όσο για τον Κόναν τον Βάρβαρο. Ε, αυτό δεν χρειάζεται να το κάνω πιο λιανά. Παρακολουθήστε τις βραδινές ειδήσεις και θα τον δείτε να ζει και να βασιλεύει. Δυνατός, βίαιος και κυκλοθυμικός.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.