Αχ ζωή μάγισσα

Συναυλίες, καλοκαίρι 2013

Συναυλίες, καλοκαίρι 2013

Μέσα στην καρδιά της κρητικής αγροτικής ενδοχώρας, στο δημοτικό σχολείο των Αγιών Παρασκιών, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έδωσε στις 4 Ιουλίου μια εξαιρετική συναυλία, που ενθουσίασε το νεανικό κοινό που την παρακολουθούσε. Πλαισιωμένος από μια πολυμελή μπάντα που περιλάμβανε έγχορδα και πνευστά και με τη βοήθεια του εκρηκτικού ταπεραμέντου της Ματούλας Ζαμάνη, ο σεμνός τραγουδοποιός από τη Λάρισα μας χάρισε ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα συνολικής διάρκειας άνω των τριών ωρών. Η αυλή του σχολείου είναι μάλλον ένας από τους φυσικούς χώρους που ο καλλιτέχνης αρέσκεται να επικοινωνεί με το κοινό του. Άλλωστε, όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του στο Lifo, ονειρεύεται να πάρει τους συνεργάτες του με ένα…τρακτέρ και να γυρίζουν τα χωριά παίζοντας χωρίς χρήματα. Την κάπως ψυχρή για τον ελληνικό Ιούλιο καλοκαιρινή νύχτα, ζέστανε η ρακί που πρόσφεραν στη είσοδο οι διοργανωτές του ποδοσφαιρικού σωματείου του χωριού, Κόροιβος.

Ευκαιρίας δοθείσης, θα προσθέσουμε μια σύντομη αναφορά στον κορυφαίο δημιουργό. Η πρώτη παρουσία του Θ.Παπακωνσταντίνου στην ελληνική δισκογραφία είναι γνωστό πως ήταν στιχουρχική. Οι στίχοι σε δύο από τα τραγούδια του κλασσικού πια δίσκου του 1984, “Διαίρεση”,του Β.Παπακωνσταντίνου, ήταν δικοί του. Ακριβώς πάνω στον δυνατό και πολύ δουλεμένο στίχο ξεδιπλώνεται το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της δουλειάς του Θανάση. Τα τραγούδια του, είπαν, συμπεριλαμβάνουν επιρροές από ροκ, λαϊκή και παραδοσιακή μουσική. Προσωπικά πιστεύω πως θα μπορούσαν να συγκινήσουν και ένα ευρύτερο ακροατήριο που έχει αναφορές στην Έθνικ μουσική σκηνή, έστω στην ευρύτερη ιστορική κοιτίδα της ελληνικής γλώσσας, την Ανατολική Μεσόγειο. Οι αναφορές άλλωστε του δημιουργού, που ανθολογούμε από τις δημοσιευμένες συνεντεύξεις του, μιλάνε για την ανεξάντλητη δεξαμενή της δημοτικής μας μουσικής, αλλά και μια μεγάλη ποικιλία με ακούσματα απο τους κλασσικούς του ρεμπέτικου ως το Leonard Coen και τον Manu Chao, από τα ινδικά τραγούδια ως την κορυφαία λιβανέζα ερμηνεύτρια της αραβικής μουσικής, Feiruz, για την οποία έχει γράψει και το ομώνυμο τραγούδι.
Η δουλειά του Θ.Παπακωνσταντίνου δεν θα σας αποκαλυφθεί με την πρώτη ακρόαση. Αν και συχνά χρησιμοποιεί στους στίχους του απλά,σχεδόν πρωτογενή, υλικά, το φεγγάρι, τον αποσπερίτη, την ομίχλη, τη χαραυγή, αυτά μπολιάζονται στην ανάπτυξή τους με υπαρξιακή αγωνία και ζωηρά συναισθήματα. Ιστορικά στοιχεία επίσης προστίθενται συχνά, που θέλουν μια σχετική γνώση για να κατανοηθούν. Η μοναξιά, η νοσταλγία, κάποτε κάποτε η ματαιότητα της ζωής μας θα αναμιχθούν με μαεστρία, με το τελικό αποτέλεσμα να μάχεται τη λήθη και την παραίτηση.

Αέρα να `σαι τιμωρός, βρε αμάν αμάν
να `σαι και παιχνιδιάρης

Δεν θα χορέψετε λοιπόν με τα τραγούδια αυτά αγαπητοί μας αναγνώστες. Μα Θα βρείτε όμορφες αφορμές για να αναζητήσετε μια προσωπική απάντηση στα πιο βαθιά σας ερωτήματα. Μέσα από απλές μα εύψυχες μελωδικές γραμμές, ενορχηστρωμένες κάποτε λιτά, κάποτε με διονυσιακή διάθεση,ο ταλαντούχος καλλιτέχνης θα καταφέρει πολύ καλά να προσθέσει λίγη μαγεία στην ζωή σας.

Άστρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε
και τούτη η μέρα ας μας βρει
μ’ αυτούς που αγαπούμε,
άστρο του πρωινού!

Δεν θα βρείτε τέλος “αστικό” στίχο, η επιμονή του δημιουργού να ζει στην επαρχία επηρεάζει και το έργο του. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ροκ, παρά το ότι η μπάντα του περιλαμβάνει και τα “κλασσικά” όργανα της ροκ μουσικής, όπως την ηλεκτρική κιθάρα και το μπάσο. Είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση έλληνα τραγουδοποιού, που παραλαμβάνει τη σκυτάλη από σπουδαίους του είδους όπως ο Δ.Σαββόπουλος, σε ένα καμβά όμως που φέρνει περισσότερο προς την παραδοσιακή, δημοτική, μουσική.

…τρέξε να ψηλαφήσεις την πλάση, ακριβέ μου
το μπράτσο της απλώνει να κρατηθείς, να κρατηθείς.

 

  2 comments for “Αχ ζωή μάγισσα

  1. Αννα κρισταλ
    09/07/2013 at 20:09

    Tελειο το αρθρο !!αλλα θα μου επιτρεψεις να διαφωνησω στην τελευταια παραγραφο ό θανασης ειναι ροκ και στη μουσικη και στη ζωη!

    • gpap
      09/07/2013 at 23:38

      Θα το κουβεντιάσουμε αυτό, με το καλό, αργότερα, αν έπρεπε οπωσδήποτε να ταξινομήσουμε τη μουσική του, καθόλου απαραίτητο φυσικά, θα έλεγα folk…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.