Τέλος και αρχή

small_flagiΣυμπληρώθηκαν ήδη 15 μήνες διακυβέρνησης από την συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε σε μια πρώτη αποτίμηση της κυβέρνησης που σήκωσε στους ώμους της τις ελπίδες του (πάλαι ποτέ) αντιμνημονιακού μετώπου.
Πολλά μπορούν (και στο μέλλον θα ) να  ειπωθούν για τα γεγονότα της περασμένης χρονιάς. Γεγονός όμως παραμένει πως όποια πρόοδος έχει επιτευχθεί, δεν αντανακλάται στην καθημερινότητα των πολιτών. Η νοσηρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές συνεχίζεται, όπως και η αναμονή των δόσεων που κρατάνε στην ζωή το ελληνικό κράτος και το πολιτικό του σύστημα. Η συζήτηση στα εντός μας παραμένει σε χαμηλό επίπεδο ενώ και το μέτωπο των δανειστών εμφανίζει ρήγματα, καθώς πολλές ευρωπαϊκές χώρες διαφοροποιήθηκαν από την “γραμμή Σόιμπλε” ενώ από την άλλη πλευρά το ΔΝΤ έχει εκφράσει πολλές διαφωνίες σχετικά με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Πρόσφατα η ελληνική βουλή ψήφισε το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Έχει υπολογιστεί πάνω σε αναδιανεμητική βάση, με καλύτερη ανταποδοτικότητα των εισφορών για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Οι νέοι συνταξιούχοι θα υποστούν όλοι περικοπές ενώ και η καταβολή των εισφορών εξειδικεύεται πλέον με βάση το εισόδημα, σύμφωνα με σκανδιναβικά πρότυπα. (Η Δανία του νότου…)
Ακολουθεί όμως και ένα νέο φορολογικό πακέτο που θα περιλαμβάνει αύξηση του βασικού ΦΠΑ στο 24%, αλλά και φόρους στις συνδέσεις του internet και της συνδρομητικής τηλεόρασης.

Στο μέτωπο των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές το δίδυμο Τσακαλώτου Χουλιαράκη αντέστρεψε το βαρύ, μετά την περίοδο Βαρουφάκη, κλίμα. Αργά και αθόρυβα, με την βοήθεια και της διεθνούς συγκυρίας, καταφέρε να κερδίσει πόντους στα φόρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και αυτή τη στιγμή αρχίζει να παίρνει θετικές δηλώσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους. Στο αναπτυξιακό κομμάτι όμως η χώρα πάσχει, καθώς δεν έχει πετύχει ουσιαστικές παρεμβάσεις στο μανδαρινικό σύστημα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Πιο απλά η χώρα χρειάζεται σταθερούς κανόνες, λιγότερους γραφειοκράτες και ένα ρωμαλέο και καλά διασυνδεδεμένο σύστημα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Πλησιάζουμε σιγά σιγά στο τέλος της μνημονιακής εποχής. Όχι πως θα σταματήσουν οι επίπονες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας. Αυτές θα συνεχιστούν για δεκαετίες. Απλά θα περάσουν σε ένα άλλο επίπεδο, θα αποχρωματιστούν από το ιδεολογικό περίβλημα και θα μετατραπούν σε πολιτικό και οικονομικό “δούνε και λαβείν”. Στην προηγούμενη εξαετία η χώρα πέτυχε μια μικρή μόνο, σε απόλυτους αριθμούς μείωση του χρέους, που όμως λόγω της απομείωσης του συνολικού πλούτου της χώρας, αυξήθηκε σαν ποσοστό του ΑΕΠ. Κατάφερε επίσης να γίνει αποδεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση η πραγματικότητα, ότι δηλαδή το δυσθεώρητο ποσό των 300 δις ευρώ δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Έχει τέλος εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για τις βασικές της λειτουργίες και εξακολουθεί να παραμένει μέσα στη νομισματική ένωση.

Το αντίτιμο όμως είναι βαρύ. Υψηλότατη φορολογία και δεσμεύσεις δεκαετιών απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους μας, αυτόματος ετήσιος μηχανισμός ελέγχου της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, και θεσμοθετημένος (πιθανότατα) κόφτης δαπανών. Και μετά από όλα αυτά το χειρότερο είναι πως η πατρίδα μας “μπαλώνεται” από εξάμηνο σε εξάμηνο, χωρίς ακόμα να έχει απαντήσει στην ερώτηση για το πως θα πορευθεί στο μέλλον. Τέλος και αρχή.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.