Troika GO HOME

You just killed Troika

ΤρόικαΣτις 3/12 γράφτηκε το τελευταίο μας άρθρο για την ευρωκρίση και τις τότε πολιτικές εξελίξεις. Το ιστολόγιό μας δεν ασχολείται με την πολιτική επικαιρότητα. Όμως η εποχή μας είναι ανήσυχη, δίνει την αίσθηση ότι η ιστορία κινείται γοργά. Αναγκαζόμαστε λοιπόν εκ των πραγμάτων να τοποθετούμαστε κατά καιρούς στα όσα ενδιαφέροντα συμβαίνουν.
Δεν θα χρειαστεί όμως να προσθέσουμε και πολλά στο προηγούμενο άρθρο. Αν και γράφτηκε πριν ακόμα προκηρυχθούν οι εκλογές, η επιχειρηματολογία του επιβεβαιώνεται βήμα προς βήμα. Δεν θέλoυμε να επιδείξουμε αμετροέπεια, αλλά μήπως ο Yanis μας διαβάζει; 😛
Για να συνοψίσουμε λοιπόν, στο προηγούμενο άρθρο είχαμε ήδη θίξει την πιθανότητα μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είχαμε προβλέψει την συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, δεν υπήρχε βλέπετε ακόμα το περίφημο σποτάκι του Καμένου με το τρενάκι του μικρού Αλέξη.

Όμως η συνεργασία αυτή δεν θα έπρεπε να μας ξενίζει. Ο λαός μας έχει αρχίσει να κατεδαφίζει τα παραδοσιακά σύνορα Δεξιάς – Αριστεράς και οι δύο αρχηγοί, που παίζουν κορώνα γράμματα την πολιτική τους επιβίωση, το έχουν καταλάβει από καιρό. Οι ζυμώσεις άρχισαν ήδη στις πλατείες των αγανακτισμένων το 2011. Η κυβέρνηση αυτή προέκυψε από την αντιμνημονιακή ρητορική και δεν είναι η ευρεία κυβέρνηση της Αριστεράς που πολλοί ονειρευτήκαμε. Είναι πιο πολύ ένα τέκνο της ανάγκης και της οργής, που θα έλεγε κι ο ποιητής. Πολλοί από εμάς, που παρακολουθούμε από παλιά τα τεκταινόμενα στην Ελληνική Αριστερά, γνωρίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρωστάει πολλά στον σημερινό αρχηγό του, πρωθυπουργό πλέον, Αλέξη Τσίπρα. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο νεαρός αυτός ηγέτης έχει ξοδέψει πολύ χρόνο και ενέργεια σε ατέλειωτες συζητήσεις και συνθέσεις ανάμεσα στις διάφορες τάσεις και συνιστώσες του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι όμως μόνο δικό του έργο η ταχύτατη άνοδος του κόμματός του. Είναι και αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, που εκφράστηκε πάρα πολύ με τα σύγχρονα media. Από τα media άρχισε κι η γέννηση των ΑΝΕΛ, του κόμματος της “λαϊκής Δεξιάς” που είναι ο δεύτερος κυβερνητικός εταίρος. Πολλοί το κατηγορούν σαν “σχεδόν” ακροδεξιό κόμμα, μάλλον από παρανόηση. Η χώρα έχει original ακροδεξιά ξέρετε και μπροστά τους οι ΑΝΕΛ, που χρησιμοποιούν αρκετά και αυτοί το “έθνος” στο πρόγραμμά τους, μοιάζουν…πρόσκοποι.
Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ σαν κόμματα της μεταπολίτευσης, σαν τον τελευταίο σπασμό της “ετοιμοθάνατης” αυτής περιόδου της Νεοελληνικής ιστορίας. Στην ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ο λαός και των ΑΝΕΛ το έθνος. Η δεξαμενή των ψηφοφόρων τους όμως προέρχεται από το μεγάλο πλήθος των απογοητευμένων του πάλαι ποτέ μεταπολιτευτικού δικομματισμού. Τα τσαλακωμένα στρώματα της υπό εξαφάνιση μεσαίας τάξης, τούς έδωσαν την εντολή να προσπαθήσουν να σώσουν, όπως μπορούν, ότι απέμεινε από εκείνη την εποχή και να προετοιμάσουν τον δρόμο για το καινούριο που έρχεται.
Η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ταυτίστηκε δυστυχώς υπερβολικά με την Τρόικα των δανειστών. Προσπαθώντας να μας κάνουν να πειθαρχήσουμε στις οδηγίες τους, έσπειραν τον παραλυτικό τρόμο στην ελληνική κοινωνία. Η πολιτική όμως, τουλάχιστον εδώ στην Μεσόγειο, έχει κι ένα ερωτικό στοιχείο. Πρέπει να τον γοητεύσεις κάπως τον ψηφοφόρο, έτσι κε Αντώνη; Να τονίσω όμως εδώ ότι εμείς δεν ανήκουμε σε αυτούς που θεωρούν την προηγούμενη κυβέρνηση προδοτική. ΄Ήταν πράγματι υπερβολικά ενδοτική στις απαιτήσεις των πιστωτών, αλλά τέλος πάντων η ιστορία μας είναι γεμάτη από πολιτικούς που ενδίδουν σε πιέσεις ισχυρότερων δυνάμεων. Είχε όμως μια καθαρή ιδεολογική τοποθέτηση η οποία και αποδοκιμάστηκε.

Υπάρχει ελπίδα λοιπόν, όπως μας υποσχόταν η προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ; Ανατρέχοντας και πάλι στο προηγούμενο άρθρο μας, θα δούμε ότι ο …έρωτας περνάει από το…στομάχι. Τονίζαμε τότε ότι πολύ μεγάλο ρόλο στην επιτυχία της, πραγματικής πια, κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η εύρεση ρευστότητας. Ακριβώς στο σημείο αυτό χτύπησαν οι Ευρωπαίοι αμέσως μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Δεν μας άφησαν να το χαρούμε, έστω, λίγο. Απείλησαν δηλαδή ότι θα αποκλείσουν το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα από την έξτρα ρευστότητα που προβλέπει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Δηλαδή άμα δεν είμαστε συνεργάσιμοι με την Τρόικα, φρεσκοτυπωμένα ευρώπουλα ΓΙΟΚ. Αργότερα βέβαια το “πήραν πίσω” αλλά η απειλή είχε ήδη εκτοξευθεί από τους “κύκλους”.

Το ιδιότυπο μπρα ντε φερ με τον “φιλελεύθερο μαρξιστή” και λαλίλαστο στα media υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη ξεκίνησε σήμερα κιόλας, λίγο πριν γραφτεί το παρόν άρθρο. Στη συνάντηση με τον επικεφαλή του Eurogroup, εργατικό υπουργό οικονομικών της Ολλανδίας Jeroen Dijsselbloem, του είπε πολύ απλά ότι η Τρόικα είναι μια “σαθρά δομημένη επιτροπή” και δεν πρόκειται να συνεργαστεί μαζί της. Απλούστατα “Troika go home“. Του έτριψε επίσης στα μούτρα και τα 7 δις της επόμενης δόσης του μνημονίου, που μας δίνουν για να τα δώσουμε πίσω για τις δόσεις του δανείου μας. Όλα αυτά μοιάζουν απίστευτα. Τι θα ακολουθήσει; Προετοιμαστείτε για ένα παρατεταμένο παιχνίδι πιέσεων και διαπραγματεύσεων, στο πολυδαίδαλο και δυσκίνητο ευρωπαϊκό σύστημα. Με βάση τις πρώτες δηλώσεις της νέας κυβέρνησης θα πρέπει να αναμένουμε πολύ ισχυρές πιέσεις. Πολλοί συμπολίτες μας που βρέθηκαν υπερχρεωμένοι τα προηγούμενα δύσκολα χρόνια, μπορούν να φανταστούν τι σημαίνει να παίρνεις πάνω σου μια ολόκληρη χώρα χρεωμένη με 300 και δις ευρώ. Εξ άλλου οι τακτικοί αναγνώστες του Γιάνη Βαρουφάκη είναι προετοιμασμένοι. Δάκρυα, αίμα και  αξιοπρέπεια υποσχόταν σε ένα από τα γνωστά άρθρα του. Καγιέν, παντεσπάνι και λοιπά αποικιακά, τέλος. ΛΙΤΟΤΗΤΑ. Όταν ένας υπουργός Οικονομικών μας υπόσχεται λιτότητα, δεν είναι σαν το παπά της ενορίας που μας προτρέπει να είμαστε καλοί άνθρωποι. Σε αντίθεση με τον παπά, ο υπουργός μπορεί να να μας την επιβάλει ακόμα κι αν δεν θέλουμε. Δεν υπάρχει δυστυχώς μια ακριβέστερη πρόβλεψη, τουλάχιστον δεν μπορούμε να την κάνουμε εμείς. Ζούμε ακριβώς ένα “μετέωρο βήμα” της ιστορίας αυτή τη φορά. Επιτυχία στην δεδομένη κατάσταση θα πρέπει να χαρακτηριστεί ένα κούρεμα του χρέους ή και μια μεγάλη επιμήκυνση της αποπληρωμής του. Μια ιδέα του Γιάννη Βαρουφάκη είναι επίσης η έκδοση ενός ευρωπαϊκού ομολόγου, που θα εγγυηθούν συνολικά τα ευρωπαϊκά κράτη. Όλα αυτά όμως απορρίπτονται αυτή τη στιγμή, χωρίς πολλά πολλά μάλιστα. Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν τελικά, όπως φαίνεται αυτή τη στιγμή, μπορεί να επιλεγεί μια επιθετική λύση από την Ελληνική κυβέρνηση και τότε θα πρέπει να προετοιμαστείτε για ένα πραγματικό αιφνιδιασμό. Είναι πιθανό να φτάσουμε τελικά σε μια σοφιστικέ υποτίμηση του νομίσματός μας εντός του ευρώ, μιας και το πέρασμα στη δραχμή θα ήταν μια προειδοποίηση προς τις αγορές ότι έρχεται υποτίμηση, γεγονός που θα την ακύρωνε, όπως ο ίδιος ο καθηγητής Βαρουφάκης έχει επισημάνει. Ένα τέτοιο σενάριο θα το αντιληφθούμε αιφνιδιαστικά, ένα απόγευμα Παρασκευής ή ένα πρωινό Δευτέρας. Θεωρώ επίσης πολύ πιθανόν ότι σε μια τέτοια λύση δεν θα γλυτώσουν ούτε τα ευρώ που έχετε κρύψει στο στρώμα σας. Θα βρουν ένα τρόπο να τα πάτε στην τράπεζα. Να τονίσω εδώ ότι δεν είμαι οπαδός αυτής της λύσης. Θα ήθελα πάρα πολύ να βρεθεί μια λύση εντός της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Αλλά δεν πιστεύω επίσης ότι θα είναι καταστροφική η ζωή εκτός ευρώ. Η οικονομία είναι μια μόνο παράμετρος της ζωής μας.

Τι μπορούν να πετύχουν λοιπόν τα “παιδιά χωρίς γραβάτες” που αναρριχήθηκαν αμήχανα στην εξουσία; Ο σημερινός πρωθυπουργός το είπε σε ανύποπτο χρόνο. Θα εξαρτηθεί από τον ίδιο τον λαό μας, από τον καθένα μας χωριστά και όλους μαζί ταυτόχρονα. Θα εξαρτηθεί από την υποστήριξή μας στην προσπάθεια αυτή. Αν και το σημερινό άρθρο έχει πολλά “οικονομικά”, η τελική απάντηση είναι εκτός οικονομίας. Είναι στο μυαλό και στην ψυχή μας. Καλό κουράγιο.

http://tiny.cc/9snatx

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.